srijeda, 7. travnja 2021.

Kalnik i malo uokolo...

   Kalnik po treći put biciklom, ni sam ne znam... da napišem par riječi i o ovoj vožnji ili ne?! A u kakvom sam problemu vidi se jer i nakon dva mjeseca razmišljam o tomu. Pa kad već razmišljam ajd' da onda i nešto napišem. Dakle, jedna kružna ruta preko Kalnika u oba smjera i ne baš veliki dio puta koji mi je bio nepoznanica. Naravno da takve sitnice uopće ne utječu na guštiranje u samoj vožnji i ruti dužine 100-ak km, a istu se može vidjet ovdje:https://ridewithgps.com/trips/65111496

   Start je u Križevcima do kojih dolazim autom. Onako je pomalo prohladno, ali kad se krene vrtit čovjek se brzo ugrije. Do pred Kalnik već sam dovoljno ugrijan da me znak uzbrdice 18% i ne brine previše (malo glumim), ionako je to samo kojih 500-ak metara, a nakon tog do doma i starog grada Kalnik uspon nije veći od 10-ak posto (ovo nije šala). Nakon malo naslikavanja odlučujem se za šumsku cestu ili bolje rečeno planinarsku stazu za koju ne znam kako će završiti, ali istom izbjegavam povratak nazad te kratim rutu prema planiranom makadamu iz mjesta Borje Kalnik do Ljubelja Kalničkog. I samo da napomenem da me je na tom dijelu dočekao mjestimično i snijeg i malo blata, sreća pa je veći dio te staze bio smrznut, ali svakako bih to izbjegao u hladna i kišovita vremena. Uz kamenolom izlazim ponovno na asfaltiranu cestu i do kraja rute se više nisam borio s makadamom. Slijede Varaždinske Toplice i kava, pa nekakvom sporednom cestom do Varaždinskog jezera gdje me je dočekalo pravo zimsko vrijeme, jaki vjetar i snijeg, srećom kratko. No kasnije će se ispostaviti da to i nije najgore što me je snašlo na ostatku rute po pitanju vremena. Uz kanal od akumulacijskog jezera vozim se do pred drugo akumulacijsko jezero Dubrava gdje prelazim Dravu i preko Hrženice i Svetog Đurđa dolazim do Ludbrega. Malo guštanja u kavi, hrani, pokoja slika, vrijeme je još dobro i uživam u istom. Slijedi povratak ponovno preko Kalnika, no na usponu u Ludbreškim Vinogradima me sustiže prava zimska mećava tako da sam spas potražio u nadstrešnici jedne kleti gdje čekam nekakvih pola sata da se vrijeme smiri i da nastavim dalje. Slijede Duga Rijeka, Ludbreški Ivanec, Apatovec, Donja i Gornja Glogovnica i Ivanec Križevački nakon kojeg sam u Križevcima odakle sam i krenuo. Napomenuo bih da onih 18% uzbrdice nije iznimka, nailazio sam još i na 14%, 16% a ove ispod 10% i ne računam, srećom su to sve kraće dionice pa i nije tako strašno kao što je strašna brojka.

   Da se malo osvrnem i na rutu koja je po meni po zahtjevnosti negdje 4/5 a ocjena je takva i zbog visinske razlike, a i zbog dužine. Promet je na manjim dijelovima nešto jačeg intenziteta, ali veliki dio rute je stavka na koju se ne bih obazirao. Naseljenih mjesta ima duž cijele rute tako da se može lako nadoknaditi ono što se potroši od hrane i tekućine. A ono što je najvažnije je to da se svaki metar može uživati u onom što okružuje ovu prekrasnu rutu, od polja, šuma, uspona, nizbrdica, panoramskih pogleda, ma da ne nabrajam sve ono što me vuče na ovakve vožnje.

Tu je i jedan filmić u mojoj režiji, ako se tako može nazvat ovaj uradak: Kalnik i malo uokolo...

 

                                                                   skoro pa da se hladnoća vidi na slici...

                                                                         

                                                                     Križevci...



                                                                          znakovito...

                                                                       Kalnik u pozadini...

                                                                      Kapelica Svetog Benedikta, Selanec...

                                                                   gdje god da pogledaš, uživaš...


                                                                     Kalnik ispred nas...

                                                                  jedan od spominjanih prometnih znakova...

                                                                  još malo do Kalnika...




                                                                         prečica prema makadamu...


                                                                 svetište majke božje Hruškovske...

                                                                   detalji na putu za Varaždinske Toplice...


                                                                        Varaždinske Toplice...



                                                                     i još znakova koji ulijevaju strahopoštovanje...


                                                                          Jalžabet...

                                                                      put u nepoznato prva asocijacija...


                                                                      Varaždinsko jezero...



                                                                       uz akumulacijski kanal...



                                                                         Sveti Đurđ...




                                                                                e tu me je docčkala snježna mećava...

                                                                               slikoviti Papuk....




                                                                        opet znakovi...


                                                                         bez komentara...

                                                                                ne nije ista slika...

                                                                               nekoliko usputnih...





                                                                          Apatovec...

                                                                                 moja malenkost...

                                                                             pred Križevcima...